Воскресенье
18.08.2019
20:10
Форма входа
Календарь
«  Август 2019  »
ПнВтСрЧтПтСбВс
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031
Архив записей
Наш опрос
Оцените мой сайт
Всего ответов: 285
Статистика

Онлайн всего: 3
Гостей: 3
Пользователей: 0
Flag Counter

Всё о Таджикистане (или почти всё...)

Деха Ходжа Шакики Балхи

Деҳаи Хоҷа Шақиқӣ Балхӣ – Village Khoja Shaqiqi Balkhi

Прежнее название: "Себистон" до 12.03.2009 г. (Топоним «Себистон» означает «Яблоневый край» и состоит из слова «себ» - означающий «яблоко» и «истон, стон» - согдийского слова означающей: место; край, страна.)

Что означает это название: Топоним «Ходжа Шакики Балхи», означает «Святой Шакик из Балха» и состоит из слова "хоҷа, хуҷа" – святой, уважаемый, влиятельный человек, господин, хозяин, глава, и имени «Шакик», суффикса "и", и географического название «Балх» - провинция в Афганистане и суффикса "и".

Карта местности на Google map:

География: Ходжа Шакики Балхи расположена на высоте ________м от уровня моря, граничит с дехом: Калкот

Является центром джамоата

Расстояние до центра района 16 км

Расстояние до центра области г. Кургонтеппа  ____   км

Расстояние до г.Душанбе 73 км

Как добраться:

Доехать можно через____ _______. Необходимо из __________ добраться до места ___________. Здесь расположена автостоянка такси направляющихся в ________________. Обычно таксисты набирают полный комплект пассажиров и направляются в путь. Стоимость 1 места в такси зависит от сезона. В любом случае необходимо торговаться с таксистами.

Население ______ чел.

Известные уроженцы:

САГИ ГУМШУДА

Дар рўзгори қадим дар шаҳри Балх марде сарватманду тавонгар зиндаги мекард. Ин мард Шақиқ ном дошт. Ба хушию хуррами рўзгорро мегузаронд. Чизе, ки дар зиндагии ин мард ба чашм намеомад, ёди Худо буд. Шақиқ мисли бештари сарватмандону пулдорон ба сарвату сармояаш менозид ва фикр мекард, ки ҳар мушкилеро метавон бо пулу сарват аз пеши пой бардошт. Амири Балх (Али ибни Исо ибни Моҳин) ба сайду шикор шавқи зиёд дошт. Сагҳои шикории гаронқиматеро тарбият карда буданд, то дар ҳангоми шикор ба кўмак биёянд ва амири Балх ин сагҳоро бисёр дўст медошт.

Рўзе аз рўзҳои шикор, ки амир бо сагҳои шикории худаш ба шикоргоҳ рафта буд, ҳодисае рўй дод: яке аз сагҳо гум шуд ва ҳар қадар, ки ҷустуҷў карданд, онро наёфтанд.

Амир, ки аз ногаҳон гум шудани саги шикори хашмгин шуда буд, як лаҳза орому қарор намеёфт. Андешаҳои гуногуне ба сари ў роҳ ёфта буд ва пеш аз ҳама фикр мекард, ки касе сагро дуздида бошад. Хашми амиру саргардонии хидматгорони шикоргоҳ, ки ҳар чи кўшиш карданд, чизе наёфтанд, сабаби пайдо шудани гумони бад шуд. Яке аз наздикони амир, шахси тирадилу кинаҷўе, тасмим гирифт, то бо як дурўғу нақшаи хоинона аз марде, ки душмани ў буд, интиқом бигирад. Пеши амир омаду гуфт:

-             Агар амир гумшудаи хешро меҷўяд, ман медонам, ки аз куҷо метавон онро пайдо кард.

Амир бо аҷала пурсид:

- Он чиро медони барои мо бигў!

Марди хиёнатпеша нишонии касеро, ки бо ў душмани дошт, фош сохту гуфт:

- Оне, ки саги амирро дуздидааст, марде сарсахт аст. Бояд ўро ба зиндонбон супурд, то дар зери шиканҷа ба ҳарф ояду махфигоҳи сагро нишон диҳад. Амир, ки ба сухани ў эътимод намуда буд, маъмуроне бадхуву ситамгарро аз пайи он мард фиристод. Марди бечораву бехабар аз ҳама чизу ҳама ҷо дар хонаи худ нишаста буд, ки маъмурони амирро дар рўбарў дид.

-             Чи шудааст?! Ин мардони хашмгин, ки тунду таҳқиромез гуфтугў мекунанд аз чи боб сухан мегўянд? Саг?! Саги шикории амир?! Онҳо чизеро аз ман меҷўянд, ки намедонам чист! Онҳо мегўянд, ки амир ғазаб карда ва ҷаллодро фаро хондааст! Агар чунин бошад, вой бар ман! Чи гуна аз хашми амир дар амон хоҳам монд?!

Бале, марди бечораву бегуноҳ дили рафтан надошт. Бояд мегурехт, танҳо роҳи ҷон ба саломат бурдан дар ҳамин буд.

-             Бародарон! Иҷоза ҳаст, то барои қазои ҳоҷат ба он сўй ҳаёт биравам?

Яке аз маъмурон бо хашм мегуфт:

-             Зуд бозгард, ки амир сахт дар интизори туст!

Мард давон-давон ба он сўй ҳаёт рафт, аммо роҳи борикеро, ки ба пушти бом мерасид, интихоб карду зинаҳои печ дар печро босуръат паймуд. То маъмурон донистанд, ки фиреб хўрдаанд ва бояд ўро таъқиб кунанд, он мард худашро чанд бом дуртар расонид ва бо шитоб ба хонае ворид шуд. Он хона ба Шақиқи Балхи тааллуқ дошт.

Маъмурон, ки ба дунболи ў буданд, ҷояшро донистанд ва ўро аз Шақиқи Балхи талабиданд.

Мард ба пои Шақиқ даровехту аз ў хост, ки дар муқобили маъмурон истодаги кунад.

Расми меҳмоннавозию паноҳандаги ба мазлум Шақиқро барангехт, то саргузашти он марди паноҳандаро ҷўё шавад. Вақте аз бегуноҳии ў огоҳ гашт, тасмим гирифт, то меҳмонро паноҳ дода ва худаш ҳамроҳи маъмурон ба ҳузури амири Балх биравад.

Пас аз мулоқот бо амир се рўз мўҳлат дода шуд, то Шақиқи Балхи саги шикориро ёфта ва ба амир баргадонад. Агар дар ин мўҳлат саг пайдо намешуд, Шақиқро муҷозот мекарданд. Шақиқ пас аз бозгашт ба хона андешаманд шуд, ки бояд ба ҳар гунае ҳаст, сагро биёбад. Бо дамидани субҳ дар савумин рўзи мўҳлат дилтангию изтироби Шақиқ афзун шуд. Дўстону ошноёни ў ҳама доро гаштанд, аммо гумшударо пайдо накарданд.

Нисфирўзи ҷустуҷў поён ёфт ва Шақиқ омода гашт, то ба қасри амири Балх рафтаву муҷозот шавад. Пеш аз рафтан рўй ба Худо оварду барои ҳалли ин мушкил аз У кўмак талабид. Вақте тамоми умеди ў аз даст рафта

буду пой аз хона берун мегузошт, ногаҳон яке аз дўстони қадимашро дид, ки ба сўи ў меояд. Он мард, ки аҳли яке аз рустоҳои дурдаст буд, солҳои зиёде ба хонаи Шақиқ наёмада буд. Шақиқ ба дўсташ нигоҳ кард, ки гарданбанди сагеро ба даст гирифта, ба ў наздик мешуд. Чун онҳо ба ҳамдигар расиданд, он дўст ба Шақиқ, салом кард, аммо ҳайратзада бар ҷой монд: Шақиқ ба ҷойи он ки посухи саломашро бидиҳад, хира-хира ва бо даҳони нимабоз ба саг нигоҳ мекард. Шақиқ аз аломате, ки ба рамз бар гарданбанди саг навишта буданд, чашм намеканд.

Дақиқае гузашт, Шақиқ пурсид:

-             Дўсти ман! Ин саг!? Ин сагро аз куҷо овардаи?!

Он мард, ки ҳеҷ чизе намедонист ва гичу мабҳут монда буд, гуфт:

-             Дар роҳ, ки меомадам, ин сагро дидам, ки ҳеҷ соҳибе надошт. Бо худ гуфтам, бояд саги шикории арзишманде бошад ва ҳадяе барои ту дўсти азизам!
Шақиқ сагро назди амири Балх бурду ба ў супурд ва аз муҷозот раҳо ёфт.
Ҳодисае ба зоҳир хўрду беаҳаммият, аммо дар ботин корсозу муҳим буд. Шақиқи Балхи баъд аз ин моҷаро
таваҷуҳи хос ба Парвардгор пайдо намуд ва аз ҳамаи дўстоне, ки шарики ў дар гуноҳ буданд, рўй гардонид.
Ибодату парҳезкории Шақиқ ба андозае боло гирифт, ки дар гурўҳи орифони бузург даромад ва номаш дар таърих ҷовидона боқи монд. [Ин шахе ҳамон бузургворест, ки мақбарааш акнун дар Себистони ноҳияи Дангараи Тоҷикистон воқеъ аст]

Достопримечательности:

 

Исторические факты: